3D TV discussies rondom gezondheid en de 3D bril
De belangrijkste discussies rondom 3D TV draaien momenteel om twee hoofdzaken. Aan de ene kant wordt vaak de vraag gesteld wat uiteindelijk de mogelijke gezondheidsrisico’s zijn van 3D TV kijken en een andere discussiepunt is het punt of een 3D bril nu wel of niet op grote schaal door de consument geaccepteerd zal worden.
Op het punt van de 3D bril is wel geconstateerd dat daarvan de acceptatie in Japan langzamer gaat dan men aanvankelijk had ingeschat. Dat gebeurt kennelijk terwijl juist de Japanner bekend staan om hun zeer snelle acceptatie van nieuwe technologie.
Op het punt van gezondheidsrisico als gevolg van 3D TV kijken heeft Professor Colin Clifford, een bekende specialist van het Vision Centre van de universiteit van Sydney een aantal interessante uitspraken gedaan.
Clifford, een autoriteit als het gaat om onderzoek naar de vraag hoe onze hersenen de informatie van onze ogen interpreteren, heeft gesteld dat het zeer onwaarschijnlijk is dat 3D TV kijken blijvende schade kan aanbrengen mits het 3D televisie kijken beperkt blijft tot hoogstens een paar uur per dag.
Clifford ziet grotere risico’s met de zogenaamde virtual reality brillen waarbij vlak voor de ogen twee schermpjes worden gezet met twee verschillende beelden. Onze hersenen zijn niet gewend dergelijke, onderling verschillende beelden, van zo dichtbij langdurig te verwerken. Bij een 3D TV wordt het beeld echter van grotere afstand bekeken waardoor volgens de Professor minder risico bestaat omdat die manier van kijken al meer in de buurt komt van onze normale manier van waarnemen.
Volgens Clifford gaan er zelfs stemmen op die beweren dat 2D TV kijken een groter conflict oproept in onze hersenen dan 3D TV omdat bij 2D onze hersenen voortdurend de diepte proberen te berekenen vanuit een plat vlak, iets dat bij 3D TV minder aan de orde is.
Clifford waarschuwt wel voor te langdurig 3D kijken en raadt aan 3D televisie niet van al te dichtbij te bekijken. Vooral bij kinderen is extra aandacht nodig omdat bij hen het systeem waarbij de hersenen in combinatie met de ogen diepte waarnemen nog in ontwikkeling is.
